« . . . مردانى قلبى مهربان ، طبعى روان و روحى سرشار از محبت دارد . ذره‌اى منيّت را در وى راه نيست . از نظر اعتقادات مذهبى وضعى خاص دارد ، با توسل به معصومين هر غير ممكنى را براى خود ممكن مىسازد . چند سال پيش سكته كرده ، وضعى اسفبار پيدا مىكند ولى در شب بيست و يكم ماه رمضان با توسل به مولاى خويش حضرت على ( ع ) سلامت خود را بازمىيابد . مردانىِ جبهه‌ها ، بارها در مسابقات شعر انقلاب اسلامى برنده شده است . آثار منتشر شده و انتشار نايافتهء او بسيار است ، تنها عيب شاعر ميليونى ما اين است كه به واسطهء روانى طبع و تواضع ذاتى چندان توجّهى به حكّ و اصلاح آثار خويش نشان نمىدهد » . « 1 » مردانى از چهره‌هاى مطرح و نامدار شعر آيينى معاصر به شمار مىرفت و به خاطر تلاش بىامانى كه در تربيت مداحان و شاعران مذهبى از خود نشان مىداد ، از احترام خاصى در محافل مذهبى برخوردار بود . خدايش بيامرزد ! اين شاعر پرتلاش و پراثر سرانجام به سال 1378 در سنّ 77 سالگى بدرود حيات گفت و جنازه او با حضور هيأت‌هاى مذهبى و مشتاقان فرهنگ اهل بيت باشكوه خاصى تشييع و به خاك سپرده شد . از آثار اوست : « جنگ جنگ » ، « دو درياى رحمت » ، « فروغ ايمان » ، « يوسف دل » ، « در معبر نور » ، « راهيان عاشورا » ، « زمزمه‌هاى نيايش » ، « مجموعهء آفتاب » ، « پرتوى از خورشيد » ، « ضيافت عشق » ، « حريم عشق » ، « سربداران عشق » ، « حضرت زينب ( س ) » ، « عصر انتظار » ، « صلاى عاشقان » ، « حضرت ابو الفضل ( ع ) » ، « امام حسين ( ع ) » ، « چهار باب ارادت » ، « خلوت دل » ، « رباعيات ائمّه معصومين » ، « طلوع خورشيدها » ، « مهتابى در غبار » ، « حريم سبز عشق » و « گلزار فروزان » . « 2 » ازوست : خون خدا تو كيستى كه كند مرغ دل هواى تو را * مگر ز گلشن جان بشنود نواى تو را تو كيستى كه پى كسب فيض ، جنّ و بشر * كنند كُحل بصر خاك زير پاى تو را تو كيستى كه به مژگان كشد امين خدا * به افتخار ، غبار درِ سراى تو را

--> ( 1 ) . تذكرهء شعراى معاصر ، ص 246 . ( 2 ) . فرهنگ كتابشناسى شعر شاعران ، ج 2 ، ص 909 تا 911 .